کمتر از دو سال بعد، صدام حسین از فروپاشی این ارتش قدرتمند برای به دست گرفتن کنترل خلیج فارس، با کمک جهان غرب، استفاده کرد. تنها چند ماه قبل، اتحاد جماهیر شوروی به افغانستان، همسایه فارسی زبان و قلمرو سابق ایران، حمله کرده بود. اگر شاه در قدرت باقی می‌ماند، افغانستان هرگز مورد حمله، تجزیه و تحویل به دست افراط‌گرایان قرار نمی‌گرفت.

در سال ۱۹۷۸، شاه از جامعه ایران، از ۱۵ میلیون جوانی که مشتاق پذیرش سال‌های موفقیت یک ایران مدرن بودند که می‌توانست رویای رقابت با کشورهای اروپایی را در سر بپروراند، صحبت کرد.

در سال ۱۹۷۸، شاه با پر کردن شکاف بین ایران و اسرائیل، با رویای خاورمیانه‌ای متحد که بتواند ثروت همه مردمش را با هم ترکیب کند، به دوستش سادات کمک کرد تا تاریخ‌ساز شود...

در سال ۱۹۷۸، شاه می‌دانست که در حال مرگ بر اثر سرطان است و می‌گفت که زمان کمی برایش باقی مانده است. او در مقایسه با پلنگی که می‌خواست برای همیشه سلطنت کند، جاودانه تصور می‌شد، اما او خستگی‌ناپذیر تلاش می‌کرد تا برای پسرش کشوری عاری از مشکلاتش به جا بگذارد: سرکوبی که هنوز هم مورد بحث است بدون اشاره به اینکه قربانیان فرضی آن فاشیست‌های اسلامی و پیروان بریگادهای سرخ بودند. با حمایت مالی انگلیس و آمریکا، آنها متحد شدند برای نابودی یک کشور جاه‌طلب و برای نابودی پادشاهی را که جرات انتقاد از استعمار نوین غرب را داشت.

اگر پیش‌بینی‌های شاه درست بود، تا سال ۱۹۸۱ کشور شکوفا می‌شد. اولین نیروگاه‌های هسته‌ای برق را تأمین می‌کردند و امکان ذخیره نفت برای صنعت پتروشیمی را فراهم می‌کردند. ایران، مجهز به بزرگترین پالایشگاه جهان، سرانجام در تحقق تلاش‌ها و سرمایه‌گذاری‌های انجام شده برای ایجاد مراکز تحقیقاتی موفق می‌شد. تفرجگاه‌های توریستی جزیره کیش تکمیل می‌شدند و آن را به موناکوی ایران تبدیل می‌کردند، گردشگران ثروتمند خلیج فارس را به خود جذب می‌کردند و ایران را به یک مقصد مهم گردشگری تبدیل می‌کردند. چادرهایی که برای جشن‌های ۲۵۰۰ سالگی سلطنت برپا شده بودند، به موزه تخت جمشید تبدیل می‌شدند. دریای خزر می‌توانست از سایر مقاصد ساحلی پیشی بگیرد و هیجان اسکی روی آب در دریای خزر و سپس فرود با مشعل در دیزین را در همان روز و ظرف چند ساعت به گردشگران ارائه دهد.

فکر کردن به تمام آنچه ایران و ایرانیان می‌توانستند بین سال‌های ۱۹۷۸ تا ۲۰۰۶ به دست آورند، دردناک است، اما تصور آنچه که نمی‌توانست اتفاق بیفتد آسان است: ایجاد حزب‌الله و حماس، بمب‌گذاری‌ها، سر بریدن‌ها اسلامی، جنگ ایران و عراق، میلیون‌ها معلول و مرده، حمله به افغانستان، پسرفت حقوق زنان در ایران، عراق و افغانستان...

دیروز، چهارم آبان ۱۳۸۴، سالروز تولد محمدرضا شاه بود؛ او ۸۷ ساله می‌شد. در هر صورت او هرگز آنها را نداشت... و شاید پس از مرگش، برخی سابقه او را زیر سوال می‌بردند، اما تاریخ حقانیت او را ثابت کرد!

و هر ۴ آبان، ایرانیان می‌گویند: «تولدتان مبارک، اعلیحضرت.»

© WWW.IRAN-RESIST.ORG

© WWW.IRAN-RESIST.ORG

اصل مقاله به زبان فرانسه

Iran : Il était une fois un homme

© WWW.IRAN-RESIST.ORG

همه مقالات به زبان فرانسه درباره محمدرضا شاه

| Recherche Par Mots Clefs : Mohammad-Reza Shah (le shah) |